Stacja Zmiana

A Society and Culture podcast featuring
 1 person rated this podcast

Best Episodes of Stacja Zmiana

Mark All
Search Episodes...
Rok 2020 miał być świętem sportu. Planowaliśmy kibicowanie podczas Euro, a następnie mieliśmy podziwiać sportowców na Igrzyskach Olimpijskich. Rozmawiam o zmianach przed którymi stoi sportowiec, fan sportu oraz organizacje sportowe. Nikt nie wie jak będzie, ale my staramy się o tym podyskutować, zatrzymać i zastanowić. Ale również powspominać, bo dużo o sympatycznych opowieści zaserwował nam w tym podcaście Marcin Gałek. Zastanawiamy się na tym, kto żyje ze sportu i nie są to tylko sportowcy i organizacje sportowe, ale również miasta, hotele i restauracje. Zadajemy sobie pytanie jak mają sobie poradzić kibice bez sportu oraz czy Covid-19 wyzeruje pensje piłkarzy, które przecież szokowały wszystkich. Rozmawiamy o wznowieniu rozgrywek ligowych, ale też o dramacie sportowców indywidualnych, którzy wiele sezonów pracowali po to, by przygotować się do olimpiady oraz jaka jest rola spikera na pustym stadionie. Ciekawe myśli: Sport to nie tylko to, co widzimy w halach i telewizji, sport, to również miasta, hotele i restauracje. Mamy rewolucję, a rewolucja dotyka wielu aspektów. Kupujemy to, czego nie kupowaliśmy do tej pory przez Internet. W sporcie dzieje się podobnie. Mamy e-sport lub wirtualną ekstraklasę. Jeśli do tej pory oglądaliście mecze z perspektywy telewizji, gorąco zachęcam do pójścia, jak już będzie można na stadion. By przeżyć mecz razem z innymi. Sport powinien lokalnie edukować i łączyć ludzi. Ludzie powinni spędzać czas razem, kibicując swoim drużynom. Piłka nożna jest sportem masowym i dostępnym. Wystarczy trawa, dwie bramki i piłka. Żużlowcy będą chcieli jeździć przy pustych stadionach. Dramat przeżywają sportowcy indywidualni, którzy przygotowywali się na olimpiadę. Często kontrakty na sponsorowanie danego zawodnika jest podpisywany w systemie czteroletnim, więc w tym roku się kończy. I tu się pojawiają problemy oraz duża niepewność u sportowców. Jeśli chodzi o stronę finansową, sport zwariował. Pieniądze jakie zarabiają piłkarze, szokują. W sporcie nie ma równouprawnienia, bo mężczyzna jest zupełnie inaczej wynagradzany. Gdy zaczęła się pandemia, bałem się o to, jak to będzie, że nie będzie sportu. Komentowanie meczu na stadionie bez publiczności jest dziwne. Pusty stadion obnaża niedoskonałości piłki nożnej i gry piłkarzy. Ludzie powinni chodzić na mecze sportowe. Poczuć te emocje i atmosferę. Jako spiker ja nie proszę, tylko apeluję. Kibice, to ciekawa i różnorodna społeczność. Nie warto myśleć o nich stereotypowo. W czasie pandemii ciężko mają dziennikarze sportowi, ponieważ oni muszą teraz znajdować tematy niekonwencjonalne. Sportowcy są dla ludzi, a nie dla siebie. Piłka nożna w kryzysie się obroni, bo jest masowa. I wiele trudniejszą sytuację mają sporty, dla których ważna jest infrastruktura. Takim sportom może grozić zejście do poziomu amatorskiego. Teraz jest czas na kreatywność. My potrzebujemy sportu, ale sport potrzebuje nas.
Zawsze warto słuchać młodych ludzi. Bo to oni zmieniają świat. A jeśli nie jesteście zadowoleni z tego świata? To powiem wam, że to jest nasza wina: niewłaściwego wpływu, wychowania i złej edukacji. Janka Modrzyńskiego warto posłuchać! Rozmawiamy o argumentowaniu, debatowaniu i rozmowie. Czy można się dogadać, gdy podziały społeczne poszyły tak daleko? Janek, student pierwszego roku, mówi do nas, że wciąż tak i zawsze tak. Piękna wiara i nadzieja młodych ludzi, bo oni uratują ten świat i zmienią go na lepsze, albo na gorsze. Teraz wybór należy do nich! Jan Modrzyński jest studentem pierwszego roku Aerospace Engineering, Swansea University i jest zaangażowany w Klub Debat Dictorium w Gdańsku. Klub Debat Dictorium w Gdańsku: https://bit.ly/3dYquO0 Janek jest jednym z bohaterów książki Justyny Sucheckiej „Young Power”. Książkę wydało w tym roku Wydawnictwo Znak: https://bit.ly/3ovy5Zm Co to jest debata oksfordzka? https://bit.ly/34teErW Mistrzostwa Polski Debat Oksfordzkich https://bit.ly/3mn4vTW Konto Janka na FB: https://bit.ly/34v9ags Rozmawiamy też o maturze, bo Janek pisał maturę w czasach pandemii. W tym roku matura została przesunięta o miesiąc. Wyniki matur możesz znaleźć pod linkiem: https://bit.ly/31MeudE Ciekawe myśli: Klub debat wywrócił moje życie do góry nogami. U nas w szkole większość najlepszych debatantów była z mat-fizu. Uważam, że fajnie jest nauczyć się zasad debaty oksfordzkiej, a potem pójść dalej w kierunku debatowania. Rozwijam talent gadania. Wiele błędów argumentacyjnych jest obecnych w debacie publicznej. To co widzę, to polaryzacja społeczeństwa. Brakuje edukacji z dziedzinie debatowania, dlatego ludzie nie umieją ze sobą dyskutować. Nie uczymy się o błędach argumentacyjnych na żadnym z etapów edukacji. Obecnie każdy „Kowalski” może zabrać głos na równi z ekspertem. Mam marzenie, że poznanie błędów argumentacyjnych znajdzie się kiedyś w podstawie programowej. Brak rozpoznawania manipulacji prowadzi do tego, że nie odrzucamy treści, które nie są wiarygodne. Emocje towarzyszą nam w życiu i są one bardzo ważne, więc nie można ich odciąć od dyskusji, bo to się nigdy nie uda. Najtrudniejszym etapem w dyskusji jest przyznanie racji swemu oponentowi, bo możemy mieć wewnętrzne poczucie porażki. Umiejętność przyznawania komuś racji jest niesamowitą umiejętnością. Podziwiam ludzi, którzy robią to bez żadnego problemu i jeszcze takiej osoby nie spotkałam na FB w moich dyskusjach. W przyszłość patrzę optymistycznie. Nie mam obaw.
Opowiadam o książce Wiktora Krajewskiego „Taniec na gruzach” wydanej w tym roku przez wydawnictwo Prószyński i S-ka. Jest to pasjonującą historia niezwykłej kobiety, pełnej talentu i pasji. Książka o jej życiu, determinacji i miłości do tańca. Nina Novak jest najwybitniejszą polską primabaleriną, która podbiła Amerykę. W Polsce znana tylko nielicznym miłośnikom baletu, zrobiła na świecie oszałamiającą karierę. Tańczyła na Broadwayu obok najlepszych tancerzy. Obecnie ma 97 lat, wciąż uczy młode baletnice we własnej szkole w Wenezueli. Życie Niny to opowieść o tym, jak można po traumie wojenne podnieść się, by walczyć o swoją pasję i żyć dalej. Notka o Ninie Novak: https://bit.ly/3nFYdjS Nina Novak na zajęciach w szkole baletowej: https://bit.ly/2SNR8zr, https://bit.ly/3jTtE7R Książka o mieszkaniu w odbudowywanej Warszawie: https://bit.ly/2GOmwv5 Rozmowa z Niną Novak: https://bit.ly/3jQSVzC, https://bit.ly/2SNyNSW
Małgorzata Tremiszewska – aktorka, improwizatorka, mama, żona Wojtka. Mądra kobieta, ambitna i przechodząca przez wiele zmian. Pracowała tu i tam, ale zawsze po to, by grać na ukochanej scenie. Najlepiej o zmiany zapytać artystę, który nie żyje w sposób standardowy. Artyści najszybciej adoptują się do zmian, bo zmiany są wpisane w ich zawód. Trzeba być otwartym i elastycznym, mało planować, i bez względu na wszystko, wciąż szkolić swój warsztat. Gosia opowiada swoją historię życia, a przy okazji rozmowa zjeżdża do takich miejsc jak porażka, na czym polega udzielanie prawdziwego wsparcia, zamykanie bliskiego sercu projektu, niechciane emocje, proces zmiany i własne ambicje. Więcej informacji o Małgosi Tremiszewskiej możecie odszukać tutaj: https://bit.ly/2HtXPnK Ciekawe myśli z naszej rozmowy: Uwielbiam wydawać pieniądze, ale najczęściej nie są one moje. Najważniejsze jest dla mnie kontakt z drugim człowiekiem. Uwielbiam poznawać ludzi, czerpać od nich energię. Nie byłam standardowym dzieckiem. Ciekawa jestem na ile, my matki tego świata, pozwalamy na popełnianie błędów przez nasze dzieci. Jestem od dwudziestu lat na scenie. Uważam, że na każdym etapie edukacji powinna być edukacja teatralna, ponieważ sztuka uwrażliwia i daje siłę we własne możliwości. Cennym przeżyciem jest to, że coś się tworzy, że jest się w coś zaangażowanym, że widzi się sens i cel tego co się robi. To może dać siłę i poczucie sprawczości. Największe zagrożenie dla współczesnych dzieci, to brak wiary we własne możliwości. Powinniśmy to zauważyć i dać im wsparcie oraz przestrzeń na popełnianie błędów. W moim plecaku emocjonalnym mam ważną umiejętność: umiejętność improwizacji. Nie ważne co by się stało, zawsze coś da się z tego zrobić. Wciąż się tego uczę, że trzeba zaufać ludziom i pozwolić sobie na porażkę. Nie mam żadnego gotowego scenariusza na życie. Jestem gotowa na życie z tego, co życie przyniesie w danym momencie. Nie zawiodłam się na tym. Co chwila życie podsuwa mi coś niespodziewanego, coś ciekawego. Co nie do końca musi być sztuką, czy teatrem lub występowaniem przed widownią. Improwizacja to nie jest robienie czegoś bez przygotowania. To jest zaufanie partnerowi, z którym jesteś na scenie. Kluczem do niej jest oddanie kontroli. Mam potrzebę, by nie tylko uczyć, ale też pomagać. Lubię opowiadać historie. Boleśnie zderzyliśmy się z tym, że widownia łaskawiej ocenia mężczyzn, jako tych bardziej komediowych. Gdy na scenie byłyśmy wyraziste, oceniano nas jako wulgarne. Gdy wspierałyśmy męską część, oceniano nas jako element ozdobny. Moim marzeniem było wystąpić na deskach teatru i to marzenie udało mi się wielokrotnie zrealizować. Miałam o sobie mniemanie, że jestem kobietą walczącą, ale często jestem kobietą przestraszoną. Więc uważam, że teraz jestem kobietą walczącą ze swoimi ograniczeniami.
Jarek Kania jest ojcem trzech córek i prowadzi bloga oraz podcast „Ojcowska strona mocy”. Rozmawiamy o ojcostwie, dynamice rodziny, która przeobraża się wraz z przyjściem na świat kolejnych dzieci. Ale większą część czasu poświęciliśmy na rozmowę o technologii i o tym, jak przez nią zmieniły się nasze sposoby budowania relacji rodzinnych. Bo przecież obecnie każdy w naszej rodzinie jest wpatrzony w swój mały ekranik, który trzyma tuż przed swoim nosem. Jarek zwraca uwagę na definiowanie priorytetów i zachęca by postawić na pierwszym miejscu dobre relacje z żoną i dziećmi. Jarek pracował w stoczni i przy dużych inwestycja w Gdańsku, ale twierdzi, że mądre wychowanie dziecka jest o wiele trudniejsze niż wybudowanie skomplikowanej budowli. Blog Jarka Kani: https://bit.ly/3irJiqn Facebook, gdzie można dyskutować z Jarkiem: https://bit.ly/2DWfFhQ Jarek wspomina o grupie na FB – Lepszy tata: https://bit.ly/3hwvycp Wspominam o rozmowie z Jarosławem Łojewskim o porażkach: https://bit.ly/3hopsLr Warto zajrzeć do książki „Wyloguj swój mózg”: https://bit.ly/3itlW3I Ciekawe myśli z rozmowy: Głos ojców jest obecnie lepiej słyszalny. Ojcostwo naszych czasów wygląda inaczej niż kiedyś. Obecnie mamy dostęp do wielu dobrych książek na temat rodzicielstwa. Rodzicielstwo bliskości, czy pozytywna dyscyplina to hasła, które wcześniej nie istniały. Bardzo bym uważał na stwierdzenie, że nasi rodzice byli niezaangażowani, bądź gorzej nas wychowywali, bo nie wiemy co powiedzą nasze dzieci o nas za trzydzieści lat... Ale też musimy wziąć pod uwagę, że nasi rodzice wychowywali nas w zupełnie innych realiach. Warto się zastanowić, czy zapisując dzieci na zajęcia pozalekcyjne nie realizujemy własnych planów. Bo przeładowanie dziecięcego planu powoduje, że nie mamy czasu na rozwijanie relacji bliskości. Rzucanie się rzepami to nerf naszego dzieciństwa. Jestem przeciwny demonizowaniu technologii. Bardzo mało mężczyzn przechodzi na tacierzyński. Dwa razy zostałem w domu z dziewczynami. W Polsce nie jest to coś normalnego i muszę przyznać, że był to trudny czas. Warto zostawać w domu, bo to wzmacnia całą rodzinę. Po tym jak zostałem w domu, wzrósł mój szacunek do kobiet i pracy, którą wykonują zostając z dziećmi w domu. Nie możemy zrzucać wychowania młodszego rodzeństwa na starsze dzieci, bo to my jesteśmy odpowiedzialni za wychowanie swoich dzieci. We wprowadzaniu dzieci w świat technologii zaliczyliśmy wiele porażek. Technologia sama w sobie nie jest zła, ani dobra. Gdy daliśmy córce pierwszy telefon, to była rewolucja w rodzinie. Dziecko kopiuje nasze zachowania związane z użytkowaniem telefonu. Zdaliśmy sobie sprawę, że jeśli chcemy zmienić relację z technologią naszych dzieci, musimy zmienić się sami. Mamy spisane zasady korzystania z telefonu w domu. W naszych czasach jesteśmy cyfrowymi imigrantami. Największym błędem rodziców jest to, że nie podejmujemy wyzwania edukacji technologicznej dzieci. Co do rzeczy, których nie znamy mamy zasadę: sprawdźmy to wspólnie.
Zapraszam do zapoznania się z piętnastoma aplikacjami, które mogą pomóc nam wyrobić dobre nawyki w dbaniu o środowisko. Zainspirowana organizowaniem Slot Pomorze i tematami, które będą podjęte podczas tego wydarzenia, zdecydowałam się przejrzeć swoje aplikacje w telefonie oraz odszukać nowe, które pomogą w dbaniu o środowisko w codziennym życiu. Stwierdziłam, że nie ma ich wcale tak dużo, więc wydaje mi się, że rozkwit aplikacji, które będą pomagały nam w dbaniu o naszą ziemię jest dopiero przed nami. Plant Nanny - picie wody z kranu https://bit.ly/2QCP8J9 Odpoczynek od telefonu https://bit.ly/32DgnsO Obecnie Forest zasadził 859 763 drzew. Forest współpracuje z organizacją zajmującą się sadzeniem drzew - Trees for the Future i dzięki temu sadzi prawdziwe drzewa. Organizacja sadzaca drzewa: https://bit.ly/3lw0FrP Sadzenie drzew w Gdańsku https://bit.ly/3bcBPZf Milion drzew w Warszawie – plusy i minusy aplikacji – UM Warszawa https://bit.ly/3b7vHle Czyste miasto Gdańsk – wyszukiwarka podpowiadająca, do jakiego pojemnika wrzucić dany odpad; spersonalizowany harmonogram odbiorów poszczególnych frakcji czy też “przypominajki” o objazdowych zbiórkach “gabarytów” i odpadów niebezpiecznych - znaleźć można w dostępnionej właśnie, bezpłatnej aplikacji na smartfony Czyste Miasto Gdańsk. https://bit.ly/2G2rTGj Vinted https://bit.ly/32DR3CT Vintage Beauty Bazar Przepiekne ubranai z drugiej ręki od mojej przyjaciółki Marty: https://bit.ly/34MHswn Zdrowe zakupy https://bit.ly/3hJ1onh Uratuj przed śmieciarką – grupy na FB ResQ Club – posiłki za pół ceny https://bit.ly/2DgHIs6 W ResQ uratuje jedzenie przed bezsensownym zmarnowaniem z restauracji, kawiarni, piekarni i sklepów spożywczych w pobliżu. Strona internetowa: https://bit.ly/2Dgblty Too Good To Go - Rewolucja na wynos! https://bit.ly/3hIAxrD Więcej o tej aplikacji: https://bit.ly/32DjQYm „Idea jest prosta. Aplikacja łączy restauracje, sklepy, a nawet cukiernie, którym nie udaje się sprzedać całego przeznaczonego na dany dzień jedzenia, z tymi, którzy chętnie by coś przekąsili. Dzięki temu żywność zamiast być wyrzucana na śmietnik, jest wrzucana na ząb, czyli ląduje tam, gdzie jej miejsce.” Foodsi https://bit.ly/3luyHwF Quit Meat - jak jeść mniej mięsa https://bit.ly/2EIAeyl Każdy taki bezmięsny dzień przeliczany jest w Quit Meat na najróżniejsze korzyści dla środowiska. Aplikacja pokazuje na przykład teoretycznie zaoszczędzone metry sześcienne wody, której ogromne ilości potrzebne są do hodowli zwierząt, albo o ile mniej dwutlenku węgla zostałoby danego dnia wyprodukowane. Charity Miles - aplikacja, która śledzi naszą aktywność fizyczną, a każdy za kilometr sponsorzy płacą na cele charytatywne. https://bit.ly/34PG2B4 Do – ślad węglowy, czyli suma emisji gazów cieplarnianych wytwarzanych przez daną osobę, wydarzenie, produkt lub korporację. https://bit.ly/3lvIDpR Enfuce https://bit.ly/3bmt5Ad Slot Pomorze – 12 września od 11:00 do 20:00 przed Muszlą w Gdyni. O moim camino opowiem o godzinie 16:00 w namiocie Story of the soul. Zapraszam z całego serca! https://bit.ly/2EPSq9a
Kiedy powiedzieli znajomym, że będą pisać blog o podróżowaniu po Polsce, ci spoglądali na nich z politowaniem. Mimo tego postanowili spróbować. Od trzech lat z sukcesem pracują tylko przy tym projekcie. Bo Ruszaj w drogę! to nie tylko blog, ale również szkolenia, fundacja, przewodniki i podcast. Rozmawiam z Kasia i Maćkiem o tym jak to się stało, że zdecydowali się zainwestować swoje siły zawodowe w budowanie fundacji i bloga. Mówią szczerze, że wcale nie było tak łatwo przejść „na swoje”, bo kiedy podjęli decyzję o zmianie stracili wszystkie zlecenia. Opowiadają o tym, że przez to doświadczenie nauczyli się wchodzić oknem, jeśli drzwi się zamykają. Zdradzają, że przewodnik o Bieszczadach uratował ich finanse, dzielą się doświadczeniami z budowania wiernych fanów, a na końcu zdradzają sekret udanego związku. Facebook Ruszaj w drogę: https://bit.ly/3avpEGI Blog Ruszaj w drogę: https://bit.ly/3kT1ESA Fundacja Ruszaj w drogę: https://bit.ly/3kUwydE Świetny przewodnik po Bieszczadach, który uratował zawodowe życie Kasi i Maćka: https://bit.ly/30YewPA Podcast Ruszaj w drogę! https://bit.ly/2DPizFi Wycieczka do Chełmna, którą zrobiłam z Ruszaj w drogę!: https://bit.ly/2PWdlcW Ciekawe myśli z rozmowy: Wszystko w życiu, każde doświadczenie i każde wykształcenie, przygotowuje cię do sytuacji, które cię zaskoczą – Kasia. Zaczęliśmy w 2009 roku. Trwał bum wyjazdów do przysłowiowego Egiptu, a ja zabrałem swoją żonę do Szklarskiej Poręby. Przyjaciele śmiali się ze mnie – Maciej. Teraz już nie jest wstydem jeździć po Polsce – Maciej. Powiedzieliśmy sobie, że będziemy pisali tylko pozytywne treści, bo uważamy, że trwałe zmiany w świecie robią pozytywne wiadomości – Kasia. Przejście na swoje było skomplikowanym procesem, uwzględniającym wiele zmiennych – Maciej. Czasami się słyszy taki mit, że rzucili pracę i rozpoczęli nowe fantastyczne życie. To nie jest prawda – Kasia. W okresie zmiany byliśmy bardzo elastyczni. Wciąż szukaliśmy nowych rozwiązań i wciąż się czegoś nowego uczyliśmy – Kasia. Wydrukowanie pierwszego przewodnika dzięki wsparciu blogowej społeczności, pokazało nam siłę zaufania – Kasia. To, że zaczynałam swoją karierę zawodową jako programista, nauczyłem się być uparty – Maciej. Zamknięcie sobie drogi odwrotu motywowało nas do poszukiwania kreatywnych rozwiązań – Kasia. Od Maćka uczyłam się odwagi i konsekwentnych działań – Kasia. Dwoje introwertyków w małżeństwie, to dwoje przeciwko całemu światu – Maciej. Przez naszą działalność dostarczamy do naszego małżeństwa dużo wrażeń. Robiliśmy różne rzeczy, których w zwyczajnej pracy nie moglibyśmy zrobić – Kasia.
Jarosław Łojewski jest prezesem Fundacji Dobra Porażka. Rozmawiamy o tym czy porażka może być dobra, a jeśli nie jest, to co możemy zrobić, by taką się stała? Dlaczego boimy się porażki i przed czym ten lęk i wstyd nas hamuje? Przy okazji rozmawiamy o wychowaniu dzieci, zmianie pracy, niestandardowym wykształceniu i tym czego można dowiedzieć się o sobie słuchając czyjejś odmowy. Fundacja Dobra Porażka, tu znajdziesz wiele ciekawych treści: https://bit.ly/2PkOQGm Fundacja organizuje Dzień Porażki: https://bit.ly/2XoEXfc Jarek zainicjował spotkania fuckupnights w Trójmieście, gdzie przedsiębiorcy i liderzy opowiadają o swoich porażkach: https://bit.ly/3k3SPFh Wspominamy o ciekawej książce, która nauczyła Jarka inaczej patrzeć na porażkę: Matthew Syed „Metoda czarnej skrzynki. Zaskakująca prawda o naturze sukcesu”: https://bit.ly/2PjYgBS Prof. dr Paul Louis Iske (Founder of The Institute of Brilliant Failures), który mówi o tym, że pozwolenie na porażkę powinno być prawem każdego człowieka. Warto obejrzeć: https://bit.ly/31qn2Gf Rozmowa z Tomkiem Manikowskim u Jarka Łojwskiego: https://bit.ly/30oK94F Jarek odnosi się do rozmowy na temat porażki i przywołuje myśli z rozmowy z dr Agnieszką Bolikowską. Możecie sobie przesłuchać tę rozmowę: https://bit.ly/2XC0eSP Ciekawe myśli z rozmowy: W trakcie mentoringu dla startupów zauważyłam, że dzieją się ciekawe rzeczy, gdy komuś coś się nie udaje. Zwłaszcza w dziedzinie sprzedaży. Nauczyliśmy się zadawać pytanie: z jakiego powodu nie chcesz tego kupić? Klient nie musi zmienić swego zdania, ale może dać bardzo dużo informacji o niedostatkach danego produktu. Być może gdybym mieszkał w Stanach lub Europie Zachodniej, to może byłbym cudownym dzieckiem od komputerów. Zostaliśmy nauczeni, czy wręcz wytresowani, by nie lubić porażek. Jeżeli robimy coś źle i poniesiemy porażkę, to jesteśmy z tego powodu karani: Siadaj dwója! Naturalnie, z powodu nadopiekuńczości, nie pozwalamy swoim dzieciom na popełnienie błędu. Jako rodzice, zazwyczaj nie dajemy dzieciom przestrzeni na wyciąganie wniosków. W życiu dorosłym przyznanie się do porażki może spowodować, że stracimy reputację, więc boimy się o tym mówić. Ten kto nic nie robi, ten nie popełni błędu. Nie tyle odwaga do popełniania błędów, ale odwaga do zmierzenia się z tym, że możemy jakiś błąd popełnić, powoduje, że chce nam się coś robić. Ludzie, którzy osiągnęli sukces okupili to wcześniej wieloma niepowodzeniami. Dzięki temu, że te błędy nie były dla nich końcem drogi, ale początkiem jakiegoś etapu. Odwagę zwiększa świadomość, wiedza lub umiejętność radzenia sobie z niepowodzeniem. Tę umiejętność, jako nadopiekuńczy rodzice, nie pozwalamy rozwinąć naszemu dziecku. Każdy ma swój sposób na poradzenie sobie z porażką, ale nie każde z tych sposobów jest dobrą reakcją dla nas i naszego otoczenia. Warto mówić o swoich porażkach, ale w taki sposób, by wygenerować nową wartość. Elementem kultury otwartości i sprawiedliwego traktowania, jest mówienie o swoich porażkach. Warto zawsze mieć z tyłu głowy świadomość, że za jakiś czas będziemy musieli zmienić pracę. Warto już teraz się na taką ewentualność przygotować. Rozwijać w siebie plan „B”. Czy pani kierownik oddziału banku nie będzie się bała pójść do pracy w Mc Donald’s? Jeśli mamy problemy z radzeniem sobie z niepowodzeniem, to możemy stawiać siebie w sytuacjach, gdzie będziemy mogli stawić czoło niepowodzeniom. Spotkania ze swoim zespołem, rozmowy ze współpracownikami, to nie jest marnowanie czasu. Nie da się przejść życia bez niepowodzeń, więc dajmy sobie szansę na przeżywanie drobnych niepowodzeń. Jeśli o coś nie poprosisz, to tego nie dostaniesz. Gdy emocje po porażce opadną, dajmy sobie szansę wyciągnąć z tego, co się wydarzyło wnioski i zastosujmy je. Nie przepracowana porażka siedzi w nas jak w piwnicy i pakuje bicepsy. Po czasie może stać się silniejsza od nas, jeśli z nią nic nie zrobimy.
Polecam 21 aplikacji, które pomagają podczas wakacji. Jeśli planujesz wakacje, jeśli się pakujesz, szukasz parkingu lub chcesz odkryć fajne miejsca, to warto skorzystać z moich poleceń. Mam swoje ulubione i o nich w tym odcinku wam opowiadam. Planowanie wakacji: Wakacyjni piraci (najtańsze oferty wakacyjne) Lastminuter (powiadomienia o najtańszych ofertach na wyjazdy wakacyjne) Airnbn (tani nocleg u fajnego gospodarza - społeczność) Trivago (porównywarka cen hoteli - 190 krajów) Bilety kupisz w: Omio Co zapakować do walizki? Packr Jaka jest pogoda? PogodaRadar Radar pogodowy na żywo Gdzie zaparkować? Park4night (darmowy parking na noc) MobiParking (płacisz za parking) SkyCash (płacisz za bilety i za parking) Jak odszukać telefon lub przyjaciół? IMapp - Find my Phone, Friends (można odszukać swój telefon i odszukać swego przyjaciela, dobre oceny) Google Find My Device (pomaga zlokalizować zgubiony system Android i zablokować go, dopóki go nie odzyskasz) Jak się dogadać? Tłumacz (działa offline - 59 języków) Co robić podczas wakacji? Zamki polski i świata Traseo (szlaki turystyczne, trasy rowerowe) Mapa turystyczna (23 zł na całe życie) Szlak Green Velo – wschodni szlak rowerowy Szlaki Turystyczne Małopolski Mapy.cz (zajrzyj do zakładki: tipy na výlet, działa offline, polecam najmocniej) Maps.me (działa offline, w przeciwieństwie do GoogleMaps, zawiera numery domów) Guideu.at (zwiedzaj miasto z przewodnikiem)
Michał Hałas prawie całą Polskę przeszkolił z Zarządzania Projektami i rozpropagował ten temat chyba wszędzie. W rozmowie opowiada jak to się stało, że wyszedł ze szkoleń z project management, a wszedł w innowacje. Opowiada dlaczego musiał spalić za sobą mosty, jak przejść przed dołek, by z mądrością wejść w dojrzałość. I jak się kończy ignorowanie ostrzeżeń i sygnałów alarmowych. Michał Hałas założył Stowarzyszenie Project Management Polska, dzisiaj znane jako IPMA Polska, ma żonę i trzy córki. Trener w firmie szkoleniowej, gospodarz corocznego Technovation Forum i dyrektor innowacji w GRUPIE ODITK. Jest tam od lat w radzie nadzorczej. Urodził się i uczył w Gdyni, tam też nadal mieszka. Michał pod koniec rozmowy opowiada o największej zmianie w swoim życiu, kto dotrwa, ten posłucha o tym, co dla niego jest najważniejsze.
Magdalena Skorupka-Kaczmarek uwielbia zmiany, więc ta rozmowa tłumaczy, jak warto do zmian podchodzić i co można zrobić, kiedy rzeczywistość zaskakuje. Magda zaczynała od pracy w gazecie, została zaproszona do radia (Radio Katowice, Trójka), z radia przeszła do telewizji (TVP, TVP 3 Gdańsk i Canal+), z telewizji do bycia rzeczniczką, z rzecznikowania do prowadzenia własnej firmy. Rozmawiamy nie tylko o przechodzeniu przez zmiany życiowe, ale również o zmianach społecznych i rynku pracy, polityce i nadchodzących wyborach. Magda mówi o tym, jak założenie rodziny wpłynęło na jej życie zawodowe. Gdy była rzeczniczką prasową w Gdańskich Inwestycjach Komunalnych zapraszała gdańszczan na budowę i pokazała im największe inwestycje. Kiedy przygoda z inwestycjami się zakończyła, zadzwonił do niej Prezydent Gdańska Paweł Adamowicz i zaprosił do współpracy. Magdalena Skorupka-Kaczmarek pracowała z prezydentem, aż do jego śmierci. Nauczyła się tam dużo, bo wraz z prezydentem weszła w samo tornado politycznych zawirowań. Odkąd odeszła z pracy w Urzędzie Miejskim w Gdańsku, pomagała kilku podmiotom w komunikacji, m.in. pomorskiej Koalicji Europejskiej w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Zdecydowała się otworzyć własną firmę i dzielić się wieloletnim doświadczeniem w pracy rzecznika i dziennikarza. Prowadzi firmę KomunikujeMy. Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o Magdzie, zerknijcie pod link: https://bit.ly/2YOLD61 Firma Magdy: https://bit.ly/37LvjXH Magda na FB: https://bit.ly/2NeBNoA Magda od października będzie prowadziła zajęcie na nowym kierunku studiów podyplomowych na Politechnice Gdańskiej: Zarządzanie projektami budowlanymi. https://bit.ly/2V2xgdr Ciekawe myśli, które padły w rozmowie: Tak to bywa w życiu, że nie planujemy sobie niczego, a to się dzieje. Czasami los stawia przed nami wyzwania, a to zależy od nas czy z nich skorzystamy. Ale też nie rozpaczajmy, jeśli coś nam nie wyjdzie. Nie warto rozgrzebywać przeszłości i rozpaczać, że mogliśmy zrobić coś inaczej. Trudno, stało się, trzeba iść dalej. To nie jest tak, że na studiach zostaliśmy sprofilowani i teraz mamy robić jedną rzecz do końca życia. Młodzi ludzie zmieniają świat, a my, starsi, hamujemy już ze zmianami. Sport pokochałam, chociaż to była przypadkowa miłość. Mój mąż jest moim najlepszym przyjacielem. Jeśli ktoś sobie wyobraża, że dziennikarz wychodzi w piątek o piętnastej z pracy, to tak nie jest. Kocham wielkie inwestycje, kocham wielkie projekty. Uwielbiam dostawać kolejne zadania do wykonania, bo jestem typem zadaniowca. Jestem jak koń skaczący przez przeszkody. Przeskoczę pierwszą przeszkodę i już widzę następną do przeskoczenia. Dobrzy rzecznicy to osoby, które przeszły szkołę dziennikarską. Teraz jest tak, że my musimy się teraz bardziej pokazywać, a nie zawsze to lubimy. Nie mam sprecyzowanego celu w życiu, ale tak wygląda moja droga zawodowa. Wiem jedno. Zawsze angażuję się na 120 procent. Młodzi ludzie umieją oddzielać życie prywatne od zaangażowania w swoją pracę. Nie boję się zmian, bo widziałam w życiu wiele zmian i widziałam ludzi, którzy musieli się do tych zmian szybko dostosować. Teraz odkryliśmy, że może nie potrzebujemy aż tylu działań PRowych. Kryzys komunikacyjny za chwilę zostanie przykryty przez inny kryzys komunikacyjny.
Pisałam artykuł o przepraszaniu i przebaczeniu. Odszukałam kilka fajnych myśli, ale kiedy miałam wątpliwości zapytam was: kiedy czujecie się przeproszeni? Wiadomo, że to nie może być tylko coś w rodzaj „sorry”, ale coś więcej. Jednak co to takiego to „więcej”? Kiedy „przepraszam” dociera co was, do waszego serca? Dostałam wiele odpowiedzi, którymi dzielę się w podcaście. Zastanawiam się nad tą skomplikowaną materią, staram się obalić kilka mitów i zachęcam do łaskawości, by raczej iść w kierunku bliskości, niż izolacji. Proces przepraszania i przebaczania powoduje, że stajemy się lepsi, że możemy coś w sobie zmienić. A kiedy ty czujesz się przeproszona/przeproszony? Kiedy, w jaki sposób? Co musi się zadziać? – Kasia(at)stacjazmiana.pl
Ania Świątczak to artystka, twórczyni, piosenkarka, mama i żona. Jej życiem można obdzielić kilka kobiet, bo Ania przeszła wiele życiowych zmian. Rozmawiamy o tych zmianach, punktach zwrotnych oraz jej motywacji do zmiany. Ania Świątczak stała się znana za sprawą piosenki „Pamiętasz była jesień”, którą zaśpiewała w „Szansie na sukces”. Następnie otrzymała nagrodę publiczności w Opolu. Przez siedem lat śpiewała w zespole „Ich troje”, związała się z zespołem zawodowo jak i osobiście. Ale przyszedł inny, czas zmiany. Odeszła i zaczęła własną drogę. Jak to wygląda teraz i czym się zajmuje o tym opowiada w podcaście. To rozmowa o tym jak żyje artysta, jego dylematach, decyzjach co z karierą, jak pogodzić pasję z zarabianiem pieniędzy. O tym, że trzeba chodzić twardo po ziemi, bo Ania wyniosła z domu: pracowitość, skromność i dzielność. Wyprowadzka w wieku 19 lat, próba życia z muzyki oraz jak to jest kiedy sodówka uderzy do głowy, a potem szybko człowiek zderza się z rzeczywistością. Rozmawiamy o młodości, wyborach dorosłości o spełnionych marzeniach i szczuciu medialnym. O zmianie, która wymyka się spod kontroli i fundamencie, którym jest Bóg. Rozmowa została nagrana tuż przed pandemią, więc plany koncertowe z grupą „Ich troje” są odwołane, jednak zostawiłam fragment rozmowy na ten temat, ponieważ Ani historia mówi o przebaczeniu i pokazuje, jak niespodziewanie potrafią splątać się nasze losy. Nagrałyśmy długą rozmowę, bo dwie gaduły nie umieją rozmawiać krótko. Mimo to, warto poświęcić ten czas lub można podzielić sobie tę rozmowę na dwa etapy. Znajdziecie w tej rozmowie dwie wyraźne części, które są przedzielone fragmentem muzycznym z Ani płyty „Pierwszy”, którą gorąco polecam! Ania Świątczak, ma wyjątkowy głos, pełen mocy, pasji i melancholii. Ani płytę można kupić pod linkiem – wspierajmy muzyków w trudnym czasie: https://bit.ly/3bhAhvL Występ Ani Świątczak w Szansie na sukces: https://bit.ly/2WHyt9T Ania teraz angażuje się w dubbing, gdzie ją mogliście usłyszeć: https://bit.ly/3dx51u3 Ciekawe myśli z naszej rozmowy: Muzyk nie spędza wiele czasu na scenie, tylko w podróżach. Gdy wchodzę na scenę i się otwieram, to tam może się zadziać wszystko. Natomiast jak schodzę, to uwielbiam wracać do swego domu. I to jest największa nagroda. Zawód muzyka jest trudny do wymierzenia. W sporcie ktoś dobiega pierwszy, w muzyce nie jest łatwo znaleźć miernik. Muzyk jest uzależniony od tego, czy ktoś kupi jego płytę lub zakupi bilet na koncert. W swoim życiu doszła do pewnej ściany dwa razy. Najtrudniej jest wybaczyć sobie samemu. Rozwód to nie jest fajna rzecz i ma ogromną cenę, a rozstania z klasą to bzdura. Wszystko to, co czujemy i o sobie myślimy, zostaje skonfrontowane z tym, co się dzieje w naszym życiu. Nie wierzę w życie na zasadzie, postawię wysoki plot i się odgrodzę, bo my jesteśmy zależni od innych ludzi i to bardzo dobrze. Bo interakcje międzyludzkie są bardzo ważne. Tymi kilkoma przypadkami, że mnie ktoś zranił, nie wrzucę wszystkich do jednego worka, że teraz zrani mnie każdy. Nieprawdą jest to, że ochronię siebie, jeśli zamknę swoje serce. Mamy siebie nawzajem i możemy siebie nawzajem pomóc. Możemy poprosić innych o pomoc i wsparcie. Jestem ze Śląska i nie jestem nauczona, by prosić o pomoc. To ja daję pomoc, ale nie proszę o nią. Musiałam się tego nauczyć. Zrozumiałam też, że nie proszenie innych o pomoc jest fałszywą dumą. To udawanie, że jestem lepsza. Czasami, zapatrzeni w przestrzeń, nie wiemy kogo mamy obok siebie, a temu komuś obok nas może się łamać życie. Dlatego na swoich koncertach mówię: spójrz w lewo i prawo, na ludzi obok ciebie. Nie ma sensu spędzać życia czekając w przedpokoju. Stare drogi nie otwierają nowych drzwi. Nie powiedziałam, że będzie łatwo, ale będzie warto.
Mówię o tym, że nie jest łatwo siedzieć w domu, ale siedzimy z nadzieją, że to na coś się przyda. By dodać nam otuchy w Zmianie w czasie zarazy przypominam co się dzieje w procesie zmiany i jak możemy zwycięsko przejść przez kryzys. Dzielę się znalezionymi linkami do ciekawych miejsc, by odpocząć w taki sposób, by złapać jakąkolwiek równowagę. Wracam do planowania, naszych wartość i i źródeł, mówię o tym co się dzieje w nocy zmiany. Jak poradzić sobie z obawami i nadchodzącym kryzysem. Kryzysy się zdarzają i są okresem wzmożonych decyzji. Często jest to punkt zwrotny. Dlatego ważne jest by się edukować i być wyczulonym na dezinformację, być elastycznym, szukać siły w społeczności, rodzinie, wspólnocie lub zespole. Fomo - za dużo dostarczamy wiadomości, jesteśmy przebodźcowani. Dużo ludzi pisze, że nie może się skupić. Powód to narastające FOMO. Jesteśmy bombardowani informacjami. Mówię o tym, kiedy możemy się martwić. Jak następują zmiany społeczne - zaprzeczenie (mnie to nie dotyczy), gniew (dlaczego ja? dlaczego tutaj?), targowanie się (tak, ale…), oswajanie się albo przygnębienie lub zobojętnienie, mądra adaptacja (można tak żyć, damy radę, mogę nawet wspierać innych). Zadowolenie "jest stanem serca, a nie stanem rzeczy (tego co posiadam lub co inni mówią o mnie). Warto wrócić do książki Marka Stączka “ https://bit.ly/3apUP5E https://bit.ly/2xoGkQO Jak sobie radzić? Nie ma jednej recepty, bo każdy jest inny. Ale nie jest dobre, gdy odsuwamy emocje od siebie, Na przykład, gdy pojawia się lęk - obgadujemy, obwiniamy, zachowujemy się agresywnie lub destruktywne, wypieranie - nic nam nie będzie Prosta zależność - gniew i lęk Gniew jest związany z przeszłością, lęk z przyszłością. Co robić? Wrócić do źródła wartości - do tego co jest nas najważniejsze. W czasie kryzysu może też nastąpić ewaluacja naszych wartości. Może coś odkryjemy o sobie, że coś było ważne, a teraz już nie jest tak ważne. Kryzys zawsze pomaga nam dokopać się do źródła. Czasami może polegać na docenieniu wartości rodzinnych, zaufaniu swojej intuicji, zwróceniu się do Boga, uwolnieniu w sobie pokładów pomagania innym. Webinar, który oglądałam z panią doktor psychologii (link poniżej), mówiła ona o ludziach służb, jak radzą sobie z lękiem. Kluczowe słowo tutaj, to procedury. Warto wrócić do dobrych nawyków tygodniowego planowania. Jeśli ogarnia nas lęk, możemy siebie uspokoić mówiąc: przecież przestrzegałem procedur? Ograniczajmy męczące nas scrollowanie, wykorzystajmy nasze online dla naszego zdrowia i równowagi. Ostrzenie piły dla zdrowia: Zaplanujmy coś dla siebie w czterech sferach. Zapraszam po linki na stacjazmiana.pl :)
Rozmawiam z Kryspinem Plutą reżyserem, scenarzystą filmów dokumentalnych, pedagogiem i żeglarzem. Zawód reżysera jest zawodem ogromnego ryzyka, a ukończenie szkoły nic ni gwarantuje, jednak Kryspin mówi, że reżyserem się jest. Rozwijamy ten temat w podcaście i zastanawiamy się, co to znaczy. Kryspin Pluta robi filmy dokumentalne, ale również od podstaw buduje Dom Filmowy. Kryspin Pluta ma na swoim koncie kilka autorskich filmów, a jego ostatni film, „Kapitan”, opowiada o Krzysztofie Baranowskim, człowieku, który się nie poddaje. Rozmawiamy o reżyserii, żeglarstwie i robieniu filmów. Podczas rozmowy czytam książkę „Będzie skandal. Autoportret Kazimierza Kutza”. Dużo o tym, że nasze korzenie mają na nas wpływ i o procesach, które są sukcesem najlepszej zmiany. Ostatni film Kryspina Pluty „Kapitan” można obejrzeć w AleKino+. Biogram Kryspina Pluty: https://bit.ly/2wM220D Ostatni film Kryspina Pluty można obejrzeć w AleKino+: https://bit.ly/3aDoqIm Etiuda filmowa Kryspina, mówi o niej w trakcie rozmowy: https://bit.ly/2VXyrfo W podcaście czytam fragmenty „Będzie skandal. Autoportret Kazimierza Kutza”: https://bit.ly/2vDH4Bb Filmy Domu Filmowego z Gdyni: https://bit.ly/3cGX2ep Dom filmowy w Gdyni: https://bit.ly/2vG6T3D Moja recenzja filmu „Kapitan” Kryspina Pluty: https://bit.ly/2Ix8tY4 Film „Gadzio”: https://bit.ly/2W9m0NR Film „Magellan”: https://bit.ly/2v7h7JP Ciekawe myśli z naszej rozmowy: Reżyserzy ukończyli szkołę i otrzymali warsztat, ale tak naprawdę warsztat jest tylko punktem wyjścia. Reżyser to nie zawód, reżyserem się jest. Myślę, że wiele ludzi na świecie jest reżyserami, tylko nie myślą tak o siebie, bo nie skończyli odpowiedniej szkoły. Reżyser obserwuje i świadomie zamienia pewną historię w uniwersalną prawdę. To co widzę w świecie, który cały czas się zmienia, potrafię dostrzec, opisać i podać dalej. Reżyser pokazuje historię przefiltrowaną przez siebie. Nie zawsze słowa, ale obrazek zostaje w naszej pamięci na zawsze. Zanim zapaliłem się do żeglarstwa byłem po prostu żeglarzem. To była decyzja w moim życiu. Ciężko pracuję, ale nie cierpię z tego powodu. Lubię działać, a świat jest piękny. Każdy powinien mieć swój dom, w którym wypoczywa i ładuje swoje baterie. Nie pracujemy po to, by się spalić. Najlepsze są spotkania, na których na początku nie ma nic, by za chwilę powstało coś z niczego. Uwielbiam wkraczać w miejsca gdzie nie ma nic, bo tam zauważam, to „coś”. By powstał film, musi być spotkanie. Trzeba do końca walczyć i przekonać swego bohatera, że można więcej. Każdy mój film jest intymny. Mój ostatni film, „Kapitan”, opowiada o człowieku, który się nie poddaje. Proces jest ważniejszy niż to, co sobie na początku zaplanowaliśmy. Fajnie, że mamy marzenia i plany, czasami te plany weryfikuje rzeczywistość i ważne jest by być elastycznym i to widzieć. Człowiek zawsze będzie rozmawiał o życiu i zastanawiał się jak to jego życie wygląda. Mam w życiu trzy rzeczy, które mnie napędzają: film, edukacja i żeglarstwo.
Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym, że chcecie zostawić wszystko i wyjechać w Bieszczady? Justyna Tworzydło tak zrobiła, nie są to Bieszczady, ale cały świat. Niedługo na podróżniczej liście będzie miała odwiedzonych ponad dwieście rejonów i krajów. Justyna podróżuje od ośmiu lat. Jest introwertykiem, ale w podróży jest odważna, wytrwała i dzielna. Rozmawiam z nią o tym, w jaki sposób można zdecydować się na taki cel i konsekwentnie zacząć go realizować. W jej przypadku życie zawodowe podporządkowane jest temu celowi, ale uważam, że w tej rozmowie Justyna wiele razy was zaskoczy. Rozmawiamy o Afryce, o różnicach kulturowych, byciu samotną kobietą w podróży oraz uchodźcach i ich wyobrażeniu Europy: miodem i mlekiem płynącej. Podczas rozmowy odkryłam jak jestem odmienną osobowością od Justyny. Ta rozmowa to ewidentnie spotkanie ekstrawertyka z introwertykiem. Ja nie potrzebuję, by coś analizować, ja działam. A Justyna daje sobie czas na adaptację i na ocenę. Ale uważam, że jest to mądre. Wiele od niej dostałam podczas tej rozmowy, bo wiem, że właśnie tego potrzebuję tak samo, tylko ja jestem tak skupiona na tym, że coś muszę, że nie daję sobie czasu i przestrzeni na analizę i adaptację. Z podziwem rozmawiałam z tą małą kobietką, bo Justyna nie należy do kobiet mega śmiałych, a z drugiej strony ma w sobie wielką siłę i determinację, by przełamywać swoją strefę komfortu. Gdy pytam Justynę jak ona sobie radzi ze stresem wchodzenia w nowe kultury, mówi, że myśli o celu długoterminowym. Nie chce by jej chwilowy dyskomfort przeszkadzał w zdobyciu większego celu. Oj jak bardzo bym tak sama chciała to umieć… Ciekawe myśli z rozmowy: Od rodziców dostawałam książki o podróżach po świecie. Już teraz rozumiem co mnie zainspirowało do podróżowania. Zaczęłam od wypadów weekendowych do krajów leżących blisko. Miałam taki cel, by zobaczyć, gdzie na świecie jest największa potrzeba. Odkryłam, że tam gdzie najwięcej pomocy potrzeba, jest miejscem, gdzie jest największa radość. Będąc wolontariuszką w hospicjum zaczęłam się zastanawiać, jak chcę żyć, by swego życia nie żałować? Jeśli mam pojechać gdzieś ponownie, to już się tego nie boję i jest to dla mnie największą frajdą. Chwilowy dyskomfort nie może mnie powstrzymać przed większymi rzeczami. Jako człowiek przeżywamy różne emocje w różnych momentach, ale to nie oznacza, że tak będziemy się cały czas czuć. Jesteśmy tak stworzeni, by zabezpieczać się przed pewnymi nowymi doświadczeniami, szczególnie stresującymi. Ale świadomość tego może pomagać przełamać tę barierę. Wolę pojechać na dłużej do jakiegoś kraju, by mieć czas na wyrobienie powtarzających się schematów, niż bycie na ciągłej adrenalinie. Czas daje mi możliwość wczucia się w rolę tubylców, życia na chwilę ich życiem. Zrozumieć kogoś tok myślenia. Każdy ma jakieś umiejętności, jedni umieją przetrwać w buszu, inni na Syberii, a inni w wielkim mieście. Ale nikt przez to nie jest ani gorszy, ani lepszy. To nie jest kaprys, tylko część mego istnienia. Potrzebuję być w wielu miejscach, ponieważ to jest moja tożsamość. Nie chcę bać się życia, nie chcę bać się świata.
Opowiadam o książce Andersa Hansena pt.: Wyloguj swój mózg, czyli wracam do tematu higieny życia w dobie życia podwójnym życiem. Posłuchaj tego podcastu, by jeszcze raz zweryfikować swoje podejście do korzystania z telefonu komórkowego. Chodzi mi głównie o to, byś odkrył/odkryła swoje słabości i miejsca, które powodują marnowanie czasu w sieci. Książka “Wyloguj swój mózg” zachęciła mnie do skonfrontowania się z moimi nawykami oraz pokazała, jakie dobre nawyki mogę budować. Mam nadzieję, że w tym KTIpie też was do tego zmobilizuję. W temacie “życia podwójnym życiem” nagrałam już kilka Ktipów i rozmów, ale lektura książki zmobilizowała mnie, by jeszcze raz poruszyć ten temat. Autor w zaskakujący sposób łączy lęk z cyfrowym uzależnieniem oraz tłumaczy zależność pomiędzy wysiłkiem fizycznym, a naszą koncentracją i dobrym samopoczuciem. Najbardziej zainteresował mnie rozdział o tym, jak używanie telefonów komórkowych wpływa na naszą pamięć i koncentrację. Jeśli ktoś śledzi odkrycia naukowe związane z budową i praca naszego mózgu, to zauważy, że brak koncentracji jest powiązany z rozwojem nowych technologii i naszym ich konsumowaniem. Autor porusza temat spłycenia relacji rodzinnych oraz obszernie omawia wpływ technologii na dzieci i młodzież. W Polsce mamy badania w tym temacie i od jakiegoś czasu Maciej Dębski z Fundacji “Dbam o mój z@sięg” bije na alarm. W jego raportach odnajdziemy kilka twardych danych, jak na przykład to, że 60% rodziców nie pomaga swoim dzieciom odnaleźć się w cyfrowej rzeczywistości. Anders Hansen wyjaśnia te zależności i pokazuje konsekwencje nadużywania telefonów - ale uwaga! nadużywanie, to korzystanie z nich powyżej 3 godzin dziennie. I tu jestem bardzo ciekawa ile czasu korzystacie z waszych telefonów? Jakie macie nawyki? Czy zauważacie spadek koncentracji i luki w pamięci? Ja tak! Dlatego wciąż się zmagam i pracuję nad tym, by prowadzić higieniczne życie, ale nie jest to łatwe, bo zastrzyk dopaminy kusi mnie cały czas. Jeśli macie jakieś myśli w tym temacie, napiszcie do mnie o tym: kasia(at)stacjazmiana.pl Mój artykuł dla “Meritum” na temat życia podwójnym życiem: https://adobe.ly/2SzFKGZ Mój tekst o higienie korzystania z social mediów: https://bit.ly/2HbgykJ Rozmowa z Maciejem Dębskim - prezes Fundacji “Dbam o mój z@sięg”: https://bit.ly/2vmbVRW Ogólnopolskie badanie “Młodzi cyfrowi”, polecam tę lekturę. Skrócona wersja, czyli omówienie badań: https://bit.ly/3bnWJob Całe badania: https://bit.ly/2H9cO38 Odsłuchaj KTIP - Kubeł zimnej wody: https://bit.ly/2vlIwaU Życie online, to życie podwójnym życiem - nasza rozmowa z Tomkiem Nadolnym: https://bit.ly/2SApZiK Rozmowa z Marcinem Gromke, kto analizuje nasze kliki? https://bit.ly/2UyXG7b Rozmowa z Katarzyną Szymielewicz, co się dzieje na styku człowiek-technologia? https://bit.ly/2Sd4h5G Black mirror, jak będzie wyglądała nasza najbliższa przyszłość? https://bit.ly/2UCXDHu Strategiczna przerwa, czyli o tym dlaczego spada nasza produktywność: https://bit.ly/2vkC3N6 KTIP - rzuciłam Facebooka: https://bit.ly/3boazqz Kilka mądrych rad od Michała Wolskiego (słuchacza Stacji Zmiana): 1. Telefony i tablety leżały od zawsze na stołach. Dzieci do 7-8 roku życia nigdy nie dostały telefonu jako zabawki by zająć im czas i mieć "spokój". 2. W czasie posiłków nie ma na stole telefonów, nie jemy też oglądając TV. 3. Jak jemy i dzwoni telefon to nie odbieramy. 4. Dzieci mają limit na korzystanie z telefonu do 2h dziennie w godzinach 7:00-20:00. 5. Dzieci mają telefon na kartę. Rachunki pokrywają ze swojej kieszeni (tygodniówka, prezenty od dziadków itp.). 6. Odinstalowane wszystkie social media w komórce. Pocztę sprawdzam 2-3 razy dziennie. 7. Zmierzamy do JOMO (joy of missing out). Wyzwania: By poranek i dzień nie kończył się w zerknięcie w smartfona. By nauczyć dzieci żyć, choć częściowo offline i by to nie wpływał na ich relację z rówieśnikami.
Przyjechała z Wilna do Polski w wieku siedemnastu lat. Została. Mieszka w Polsce od siedemnastu lat. Rozmawiamy z Aną Matusevic o trudnym temacie tożsamości, życiu na pograniczu, o Wilnie (mieście cudownym), zaangażowaniu społecznym i kulturze, a na koniec o organicznym podróżowaniu. Ana od najmłodszych lat była zaangażowana społecznie, bo już w szkole średniej otrzymała dyplom za osiągnięcia w tej dziedzinie. Współpracowała z Kurierem Wileńskim i Gazetą Wileńską. Była też harcerką. Gdy przyjechała do Polski zaczęła działać. Blogerka, fotografka, podróżniczka, wolontariuszka i społeczniczka. Prowadziła bloga poświęconego książkom i to doprowadziło ją do celu - zajmowania się festiwalami literackimi z ramienia Instytutu Kultury Miejskiej w Gdańsku. Wcześniej pracowała w centrum wolontariatu, gdzie organizowała wizyty studyjne dla młodzieży z krajów byłego Związku Radzieckiego. Ta rozmowa była moim wielkim zaskoczeniem, bo nie miałam pojęcia, jak moje losy splecione są z historią Any. Dzięki niej dużo zrozumiałam i poukładałam sobie tematy z przeszłości. Znalazłam po części odpowiedź dlaczego moja mama jest jaka jest, a to całkiem fajne uczucie. Ana dziękuję ci za tę rozmowę! A was zapraszam do posłuchania! Blog Any: www.JakMalowany.pl Podcast Any: www.JakMalowany.pl/podcast Festiwal Europejski Poeta Wolności, który organizuje Ana: http://ikm.gda.pl/projekt/europejski-poeta-wolnosci/ Kilka ciekawych myśli z rozmowy: Język polski w Wilnie różni się od rozumianego przez nas języka polskiego. Jak ktoś z Polski pojedzie do Wilna i porozmawia po polsku, to zrozumie o co chodzi. W Polsce jest organizowana olimpiada języka polskiego. Uczniowie ze szkoły z Wilna mogli również brać w niej udział i często zdobywali pierwsze miejsca. Zawsze się zastanawialiśmy, jak to możliwe, by Wilniuki byli lepsi z języka polskiego od Polaków. Osoby, które mieszkają w Wilnie i są z pochodzenia Polakami, mówią o sobie wilniuki. Wileński nie jest skodyfikowany, więc wileński w mojej rodzinie może być zupełnie inny niż w innej rodzinie. Wychowanie się na pograniczu dało mi otwartość na drugiego człowieka. Mieszkanie na pograniczu uczy też otwartości i wrażliwości. Kiedy mieszkasz na pograniczu, ciężko jest ustalić swoją tożsamość. Tożsamość jest wielowymiarowa, bo z jednej strony to tradycja, kultura, język, a z drugiej strony, trzeba zadać sobie pytanie, co jest dla mnie ważne, co najbardziej cenię w ludziach, co czyni mnie szczęśliwą? Nasza tożsamość może się zmieniać. Z jednej strony jesteśmy mieszkańcami tej samej ziemi, a z drugiej strony jest mi bliższe pojęcie małej ojczyzny bliższe jest mi miasto, w którym mieszkam. Bardzo cenię i wspieram samorządy lokalne. Lubię podcasty, bo są naturalnym sposobem przekazywania treści. Jak znajdziesz taką pracę jaką lubisz, to będziesz non stop w pracy.
Agata Strzyżewska jest prezeską Fundacji Wszystko Jest Możliwe, youtuberką, która pracuje z ludźmi bezdomnymi w Gdańsku oraz regularnie wyjeżdża do Pakistanu, by pomagać innym. Tam razem z mężem uwalnia ludzi z niewolniczej pracy. Agata opowiada o pracy z bezdomnymi ludźmi, nadawaniu godności drugiemu człowiekowi. Agata opowiada jak zaczęła prowadzić swój kanał na YouTube, bo przecież „ludzie po czterdziestce rzadko zaczynają tego rodzaju projekty”. Metafizyczna opowieść o tym jak małżeństwo z Kaszub może pomagać potrzebującym rodzinom na końcu świata, czyli niezwykła opowieść o wyjeździe do Pakistanu. Bardzo ciekawy podcast o pomaganiu i odważnych krokach, które prowadzą do wielkich rzeczy. Polecam! Kasia(at)stacjazmiana.pl Strona Agaty Strzyżewskiej: http://agatastrzyzewska.com/ Kanał Agaty Strzyżewskiej: https://bit.ly/2smved0 Fundacja Wszystko jest możliwe: https://fwjm.org/ Jak można pomóc? https://bit.ly/2Nl5lBq Definicja pracy niewolniczej, kto to jest niewolnik?: https://bit.ly/2tb6YuI Przypominam rozmowę na temat bezdomności z Piotrem Olechem: https://bit.ly/2sh8Bqc Ciekawe wątki z naszej rozmowy: Robię dużo w społecznej sferze, ale nie było to moim marzeniem, ani nie kończyłam w tym kierunku studiów. Zawsze chciałam być architektem. Często zastanawiałam się kiedyś: po co studiuję fizykę? Teraz już wiem! To zahartowało mój charakter. Kiedy na początku to my kochamy ludzi, to ludzie zazwyczaj odpowiadają nam tym samym: miłością i otwartością. Możemy być trampoliną dla innych ludzi, do czegoś więcej, do ich następnego kroku. Problem jaki napotykamy w pracy z ludźmi na ulicy jest taki, że nam bardziej zależy niż im. Staram siebie nie szufladkować i nie patrzeć na to jak żyją inni, by się nie sugerować, ale robić swoje. Prowadzenie kanału na YouTube nie było dla mnie proste. Ludzie po czterdziestce rzadko zaczynają takie projekty. My sami nakładamy na siebie jakieś bariery i ramy. Stawiamy płoty, których sami nie możemy przeskoczyć. Nasza inicjatywa łączy ludzi, którzy chcą pomagać. Wróciliśmy z pierwszej podróży do Pakistanu mocno przygnębieni ogromem potrzeb tego kraju. Kiedy angażujemy się w pomoc innym ludziom, to nas uzdrawia z egoizmu. Spotkaliśmy ludzi, którzy urodzili się jako niewolnicy. Ludzie wolni się uśmiechają. Niewolnicy nie umieją się uśmiechać. Niewolnik nie ma nadziei, nic go nie cieszy, niewolnik po prostu płacze. Czasami lęk rodziny jest tak wielki, że trzyma nas w jednym miejscu bez możliwości zmiany. To co się dzieje w naszym życiu, nie musi być wcale wielkie w oczach innych. Jeśli masz przekonanie w życiu, że masz coś zrobić, to końmi się ciebie od tego nie odciągnie. Idziesz i to robisz. Możemy robić wspaniałe rzeczy, one dzieją się na poziomie naszego serca i naszych wyborów. Nie potrzeba do tego pieniędzy, bo jeśli ktoś inny zobaczy co robisz, uwierzy w to, to znajdą się też na to pieniądze. Większość projektów, które zaczynaliśmy były bez pieniędzy i bez ludzi. Wydawało się, że tylko my w to wierzymy. Ważne jest to, by wytrwać, nie rezygnować…
W KTIPie dzielę się sposobem planowania długoterminowego, który pomaga mi w utrzymaniu równowagi w życiu. Przypominam podcasty, które mówiły o elementach planowania, ale tym razem opowiadam o procesie od początku do końca. Kiedyś profesor J. McRae Mellichamp, nauczył mnie nowatorskiego podejścia do planowania. Osiągnął sukces, ponieważ pomimo mojej osobowości - dobrze funkcjonującej w chaosie, wdrożenie tego procesu sprawiło, że moje życie buduję na stabilnych podstawach, a dodatkowo od lat unikam wypalenia. Mówię o krokach takich jak: misja życiowa, role i cele życiowe, utrzymanie równowagi, matryca pilności oraz wpisanie zadań w kalendarz. Kilka podcastów w temacie planowania i proaktywnego podejścia do swego życia: Można zmienić, naprawić, wdrożyć lub zaplanować jedną rzecz: https://stacjazmiana.pl/ktipy/jedna-rzecz/ Rozmowa o misji życiowej i ostrzeniu piły: https://stacjazmiana.pl/episodes/na-rozstaju-drog/ Zarządzanie sobą w czasie: https://stacjazmiana.pl/ktipy/zarzadzanie-soba-w-czasie/ Strategiczna przerwa: https://stacjazmiana.pl/ktipy/strategiczna-przerwa-czyli-o-tym-dlaczego-spada-nasza-produktywnosc/ Zapraszam na warsztat ze mną (8 stycznia)- Jak żyć w równowadze, robiąc to, co jest do zrobienia? Zaplanuj skutecznie 2020!: https://dziewczynysiespotykaja.pl/zaplanuj2020/
Czy matematyka i kreatywność musi się wykluczać? Niekoniecznie! Bartek Cicharski jest tego przykładem, że pracując w finansach, będąc magikiem Excela, poza pracą mógł być blogerem, fotografem, podcasterem i improwizatorem. Rozmawiam z Bartkiem, by udowodnić, że jeśli mamy pracę, która porusza nasze analityczne strefy, to możemy rozwijać się kreatywnie w czasie wolnym. Bartek nie jest aktorem i raczej nie chce uprawiać tego zawodu, jednak z pasji rozwija się w aktorstwie i improwizacji. Bartek prowadził w swoim życiu kilka blogów, a my spotykamy się z trakcie zmiany, ponieważ kilka tygodni wcześniej wygasła domena bolga Bartka i on jej nie przedłużył. Tłumaczy dlaczego zmieniło się jego podejście do blogowania. A mnie ciekawi droga blogera, który wyrósł z krótkich spodenek oznajmiania swojej opinii całemu światu. Zastanawia mnie, czy jest to jeden z wielu blogerów, który porzucił swoje teksty i już nikt o nim nie będzie pamiętał? Bartek dojrzał, rozwinął się i poszedł własną drogą w kierunku sceny i improwizacji. W 2012 roku Bartka blog został wyróżniony podczas Blog Forum: https://bit.ly/2YPduCM Teksty Bartka adresowane do studentów, które są na stronie podprad (zamieszczę ich więcej): https://bit.ly/2YWlYIj W sprawach Excelowych - można Bartka znaleźć tutaj: http://excelninja.pro/ Bartka podcast: https://poczytelni.pl/ Dwie grupy impro, w które Bartek jest zaangażowany: Czterej: https://bit.ly/2YSLduV Pro Forma: https://bit.ly/2PU7XHc Facebook, gdzie od czasu do czasu Bartek chce pisać: https://bit.ly/2to6GAB Blog Bartka, który pozostał: http://gdanskzdolu.pl/ Twitter: https://bit.ly/38FHC8b Instagram: https://bit.ly/34s7JvP Ciekawe myśli z rozmowy: Mimo, że pracuję z liczbami, lubię myśleć o sobie, jako o humaniście, ale w klasycznym wydaniu. Zrezygnowałem z blogowania. Nie chodzi o to, że nie mam się czym dzielić. Dojrzałem i już wiem, że nie muszę się wszystkim dzielić. Mam świadomość, że coś wiem, nawet mam doświadczenie, ale czy koniecznie muszę to opowiadać tłumom? Żyjemy w świecie, gdzie każdy ma swoją opinię i każdy jest przyzwyczajony do tego, by swoją opinię wykrzyczeć w świat jak najgłośniej. Teraz bardziej się mówi dźwiękiem i obrazem niż słowem pisanym. Bycie blogerem jest próżne. Nie tylko mówię innym jak mają żyć, ale również liczę swoich odbiorców i lajki. Część moich tekstów została na serwerze hostingowym, mogę je wyciągnąć, ale nigdy tego nie zrobię. Blogowanie ma niski próg wejścia i wyjścia. W każdej chwili możesz coś tworzyć, a potem to porzucić. Efekt wypalenia przychodzi zawsze. Czy w pracy, czy w pisaniu lub innym tworzeniu. Ale najważniejsze jest to, by zadać sobie pytanie: po co ja to właściwie robię? Jaki jest mój cel? Znajdź coś, co cię kręci, zrób sobie z tego źródło dochodu, a nigdy nie będziesz miał czasu wolnego. To co bierzemy od widza, to nie kilka złotych za bilet, ale dwie godziny z jego życia. I to jest bardzo wysoka cena. Robienie impro sprawia, że uważniej słucham, dążę do tego, by zrozumieć co ktoś miał na myśli i mówić, w taki sposób, by wszystko było jasne. Mimo, że szaleję na scenie, w gruncie rzeczy jestem introwertykiem. Nie ważne ile przeżyłem i co za mną, ale czy na serio mam być tą osobą, która mówi innym, hej! zróbmy to inaczej!?
W KTIPie wytłumaczę jak oddychamy i czy nosić maseczki oraz podam 10 aplikacji monitorujących smog. Opowiem jak to się stało, że mam osobisty czujnik smogu na balkonie i będę was zachęcała do włączenia się w ruchy społeczne działające na rzecz zmiany jakości powietrza. Wyjaśnię też, co się dzieje ze smogiem, gdy eliminujemy większe pyły, które powstają w wyniku spalania. Zapraszam do słuchania! W podcaście powołuję się na książkę “Złap oddech. Jak oddychać, żeby żyć dłużej.”, dr Michael Barczok, wydaną przez Prószyński i S-ka: https://bit.ly/2smLRow Jakość powietrza w Polsce. Sprawdzasz – widzisz – wiesz!: https://bit.ly/35DzDpN https://bit.ly/2sfjUPh Opiera się na automatycznych pomiarach prowadzonych w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska (PMŚ) wykonywanych przez wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska. Aplikacja prezentuje wyniki bieżących 1-godzinnych pomiarów stężeń poszczególnych zanieczyszczeń bezpośrednio z krajowej bazy danych jakości powietrza JPOAT 2,0. Stacje monitoringu jakości powietrza wykonujące pomiary automatyczne oraz manualne dostępne są na portalu Jakości Powietrza pod adresem: https://bit.ly/2qGvbIf Można je wyszukać wpisując nazwę miejscowości lub ulicy w Wyszukiwarce stacji pod adresem https://bit.ly/2OmVSKO Dane archiwalne dostępne są w zakładce Bank danych pomiarowych pod adresem https://bit.ly/2qGvxyz Airly: https://bit.ly/2L0xRY5 IOS https://apple.co/37HfukC Kanarek - ostrzeżenie o smogu - współpracuje z asystentem google: https://bit.ly/34s7RfI World Air Quality, AirVisual (rankingi, podsumowania, cały świat): https://bit.ly/33obsdE Na przykład można obejrzeć kraje najbardziej zanieczyszczone na świecie 2018 (PM2,5): https://bit.ly/2XVTX3g Zanieczyszczenie Powietrza - monitorowanie smogu: https://bit.ly/2ON3Iww nie ma na IOS Smog Polska (Wojciech Kulik) Android i IOS: https://bit.ly/2XQ2p41 Smog Alert: https://bit.ly/35wHpBU App Store na IOS: https://apple.co/2pVfpZr Smog Polska Info 2019 – jakość powietrza https://bit.ly/2pX8I9p IOS https://apple.co/2KZLsP9 Krakowski Alarm Smogowy - ruch społeczny - może więcej niż jakakolwiek aplikacja: Strona: https://bit.ly/2Dio7nN Fb: https://bit.ly/33mR9Np Krakowski Alarm Smogowy to ruch społeczny, który powstał w odpowiedzi na dramatyczną jakość powietrza w Krakowie. Od kilku lat docierały do nas informacje, że oddychamy najbardziej zanieczyszczonym powietrzem spośród miast europejskich, a także że ponadnormatywne stężenia są przekraczane w Krakowie przez ponad 200 dni w roku. Jest również Warszawski Alarm Smogowy - czekamy na ich działania i czas, by Warszawa również stała się zieloną wyspą: https://bit.ly/2rAv7JR FB: https://bit.ly/2OSq5R9 TT: https://twitter.com/warszawski_as Luftdaten - polecam najmocniej, bo to ruch społeczny budujący i monitorujący czujniki: https://luftdaten.info/en/home-en/ Polska strona Luftdaten: http://luftdaten.org.pl/ Forum - pytania i odpowiedzi na temat instalowania czujników i wyzwań z tym związanych: https://forum.kodujdlapolski.pl/ Mapa Polski: https://bit.ly/2sfl2lZ Miernik jakości powietrza (można kupić - ale nie jest tani, kosztuje 500zł): https://bit.ly/2QWu8i4 Zestaw do czujnika Luftdaten (można kupić i zrobić samemu zestaw - 160zł): https://bit.ly/2XXnCJd Książka “Złap oddech. Jak oddychać, żeby żyć dłużej.”, dr Michael Barczok: https://bit.ly/33vMn0s O budowaniu swojego czujnika powiedział Tomasz Nadolny tutaj: https://bit.ly/35DpFVu Dziękuję za pomoc w nagraniu podacstu, za podzielenie się waszymi obserwacjami na temat używanych przez was aplikacji monitorujących smog: Artur (https://twitter.com/jakuszgostomski), Iza (https://twitter.com/IzabelaNorek) Hardy (https://twitter.com/mxhardy), Darek (https://twitter.com/GDarekGD), Robert (https://twitter.com/71x12), Niedoszły (https://twitter.com/bibliotekarz) - wielkie #FF do was leci ode mnie!
Katarzyna Kant-Wysocka jest humanistką pracującą w marketingu. Kiedyś pani bibliotekarką, później blogerka promująca dobre maniery. Niedawno, ku zdumieniu jej przyjaciół, wygrała milion złotych w teleturnieju stacji TVN – Milionerzy. Rozmawiamy o pieniądzach i co się dzieje, jeśli w jednej chwili musisz stanąć w blasku fleszy. Jak taka zmiana wpływa na życie i postrzeganie mediów? Czy po wygranej chcesz zmienić swoje życie? W podcaście znajdziecie również kilka myśli o komunikowaniu się w sieci, blogowaniu, pisaniu kryminału oraz hodowli szczurów. Kasi blog: http://dobrzewychowana.pl/ Warto obejrzeć kilka emocjonujących fragmentów programu Milionerzy, gdy Kasia Kant–Wysocka wygrywa milion: https://bit.ly/2NFpfrD Wspominam o artykule „Kryzys wieku średniego”, warto wnikliwie przeczytać, jeśli macie taką możliwość: https://bit.ly/2p3z4WC Materiał na temat dobrych manier, rozmowa z profesorem Zenonem Licą z Uniwersytetu Gdańskiego, o którym wspominam w rozmowie: https://bit.ly/36SS6A1 Podczas rozmowy z Kasią przypominamy test Gallupa, warto go zrobić i odkryć swoje mocne strony: https://bit.ly/2NChClO W kontekście tej rozmowy, warto sobie przypomnieć podcast z Markiem Twarogiem o dziennikarstwie: https://bit.ly/2KcfoaB Ciekawe myśli z naszej rozmowy: Zawsze będę uważała wygranie w Milionerach, jako punkt zwrotny w moim życiu. Całe życie myślałam o sobie, że jestem tchórzem, bo się zawsze wszystkiego bałam. Kiedy wygrałam, okazało się, że jednak potrafię. Staram się nie mówić, że udało mi się wygrać. Udać się może wygrana w Totolotka, bo jest to przypadek. A ja pracowałam nad tym, by rozwijać swoją wiedzę ogólną. Prawdziwych przyjaciół poznaje się w sukcesie. Komentarze w internecie są powiązane z płcią. Bo gdybym była mężczyzną, nikt by tak wnikliwie nie analizował mego wyglądu. Ludzie mylą wolność słowa z hejtem lub chamstwem. Bo wolność słowa nie polega na tym, że musimy wszędzie wygłaszać swoje zdanie. Warto sobie zadać pytanie podczas dyskusji w internecie, czy ja naprawdę muszę swoje zdanie wyrazić i czy to zdanie coś zmieni.
Młoda dziewczyna ze Szczecinka, podbiła świat, a potem wróciła do Polski, by razem z mężem rozkręcić biznes. Ten podcast to energetyczna opowieść o przygodzie życia, zmaganiu z porannym wstawaniem, rozwijaniu biznesu w polskich warunkach, upcyklingu tworzeniu puzli i zwiedzaniu świata. W domu Tysi zawsze było pełno gości. W szkole średniej śpiewała i grała w kapeli rockowej oraz chciała zostać akustykiem. Jej wybory edukacyjne poszły w innym kierunku, a w trakcie studiów rozpoczęła swoje podróżowanie. Tyśka nie znosi rutyny, kocha zmianę i dobrze się w nią czuje. Osoby, które są mniej odporne na zmianę, mogą uczyć się od Tysi optymizmu i proaktywności. A ludzie, którzy zmianę kochają, będą razem z Tyśką starali się zapanować nad impulsem do zmian, bo można kochać zmiany, ale ciągłe ich inicjowanie może męczyć rodzinę i współpracowników. Dewiza Tysi, to robić uczciwie biznes, mieć niewiele, nie balować za dużo, odkładać pieniądze na podróżowanie. Tyśka w 2007 wyrusza w pierwszą podróż. Uczy się zaufania do ludzi i siebie. Odkrywa najważniejszą lekcję życia: mogę czuć się szczęśliwa nawet, jeśli zwiedzam sama świat. Rozmawiamy o powrocie do Polski i zderzeniu z bezwzględnym systemem. Okazało się, że nie jest łatwo robić coś po swojemu, ze spadającymi pod nogi kłodami w postaci utrudnień ze strony państwa i prawa. Ale nie poddają się, razem z mężem, walczą nadal. Obecnie prowadzą akcję zbierania funduszy na “wspieram to”, ponieważ chcą rozwijać swój pomysł produkowania drewnianych puzli. Można jeszcze przez kilka dni wesprzeć projekt zapuzlowani, a cel jest już prawie osiągnięty: https://wspieram.to/zapuzzlowani Tyśka Lewandowska prowadzi wspólnie z mężem dwie firmy: Avocado Pracownia Twórcza i 4Rest. https://avocadopt.com/ http://www.4rest.org.pl/ Wywiad Z Tyśką i jej mężem: https://bit.ly/3416YtY Firma, którą Tysia współzałożyła w Malezji: https://www.biji-biji.com/ Artykuł o byciu przedsiębiorcą, bo gdy jesteś przedsiębiorcą, nie zawsze możesz robić to, co kochasz (polecam tekst Pawła Tkaczyka): https://bit.ly/34bpcsZ Kilka ciekawych myśli z naszej rozmowy: Każda zmiana prowadziła mnie do miejsca, gdzie jestem teraz. Jakbyś mi powiedziała: pakuj rzeczy, jedziesz do RPA, będziesz robić to i to. Nie ma problemu. Ruszam! Bardzo szybko wiedziałam, że nie mogę dla nikogo pracować. Na studiach dostałam lekcję - nieważne co, rób swoje kobieto! W pewnym momencie zrozumiałam, że mogę oceniać jakość swoim okiem, a inni mi zaufają. Przełom, że “nie ma się czego bać i trzeba zaufać sobie”, nastąpił u mnie około trzydziestki. By przeżyć przygodę, nie trzeba na nikogo czekać, tylko wyruszyć w nią samemu. W Polsce dużo problemów wynika z tego, że ludzie nie wierzą w siebie. Kieruje nimi strach. Myślałam, że gdy będę swoim szefem, będę pracowała kiedy chcę. Stało się tak, że pracowałam cały czas, nawet po 60 godzin w tygodniu. Spakuj się, rozdaj wszystko co masz i wyjedź. To jest proste dla mnie . Pierwsze dwa lata prowadzenia działalności, gdyby, nie pomoc znajomych i rodziny, nie dalibyśmy rady. Odwiedzasz ludzi po powrocie z emigracji, a wszyscy mają takie same meble. Dopóki nie robisz tego, co cię jara i kręci, to nigdy z tego nic nie będzie tak naprawdę. Często opowiadam historie ze swojego życia, są ludzie których to zmęczy, a są ludzie, którzy to uwielbiają.
10 świetnych aplikacji, które ćwiczą nasz mózg Multitask to słowo, którym możemy określić każdego z nas. Każdego dnia odbieramy miliony wiadomości i zapoznajemy się w tysiącem informacji. Przez to nasz mózg jest przeciążony i nie rozwija się tak, jak powinien. By zadbać o mózg, warto mózg ćwiczyć. Ćwiczenia polegają na nauce zapamiętywania, kojarzenia, liczenia i koncentracji. W podcaście przedstawiam dziesięć, wg mnie, najlepszych aplikacji, dzięki którym można ćwiczyć mózg. Jeśli zaczniesz korzystać z trzech wybranych aplikacji każdego dnia (wystarczy kilka minut), dostrzeżesz, że twoja pamięć dynamicznie się rozwija. Do nauki języka polecam Duolingo i Memorise. Do ćwiczeń pobudzających logiczne myślenie, koncentrację i pamięć Peak oraz Lumosity. Bardzo ważne jest rozwijanie się w liczeniu. Do tego polecam Sudoku.com i Elevate. Jeśli chcesz się rozwijać w niekonwencjonalnym rozwiązywaniu zadań i problemów, polecam Enigmbox i TrickyTest2. Rozwiniesz widzenie przestrzenne, gdy rozwiążesz kilka kart w aplikacji Mekorama. Twórcza i rozwijająca zabawa dla ciebie, twego zespołu i rodziny to aplikacja Zgadnij co to? i Zgadnij co to 2? Na końcu usłyszysz bonus – gra DUAL stworzona przez Sebastiana Gosztyłę z Chicago. Duolingo https://pl.duolingo.com Memorise https://www.memrise.com/pl/ Peak https://www.peak.net/ Lumosity https://www.lumosity.com/en/ Sudoku.com https://sudoku.com/ Elevate https://bit.ly/2IMb15j Enigmbox https://enigmbox.com/ TrickyTest2 https://apple.co/32dEe0L Mekorama http://www.mekorama.com/ Zgadnij co to? i Zgadnij co to 2? https://apple.co/2IMRiTc DUAL, jako bonus: https://bit.ly/2nHgbIq
Rate Podcast

Share This Podcast

Recommendation sent

Followers

1

Join Podchaser to...

  • Rate podcasts and episodes
  • Follow podcasts and creators
  • Create podcast and episode lists
  • & much more

Podcast Details

Created by
Stacja Zmiana
Podcast Status
Active
Started
Mar 13th, 2017
Latest Episode
Oct 26th, 2020
Release Period
Weekly
Episodes
161
Avg. Episode Length
38 minutes
Explicit
No

Podcast Tags

Do you host or manage this podcast?
Claim and edit this page to your liking.
Are we missing an episode or update?
Use this to check the RSS feed immediately.